Για τους υποψιασμένους δεν ήταν έκπληξη, αλλά μία λογική συνέχεια των πραγμάτων. Διότι, σε αυτή τη σχέση έλειπε το πιο βασικό συστατικό που βοηθάει κάθε σχέση να στεριώσει: το συναίσθημα.
Ακόμα και η κατάκτηση του Conference League, του Παγκόσμιου Συλλόγων το περασμένο καλοκαίρι, η επιστροφή στο Chanpions League δεν πανηγυρίστηκε ως αθλητική επιτυχία, αλλά θεωρήθηκε μία δουλειά που… έγινε.
Στόχοι που επιτεύχθηκαν.
Κουτάκια στα οποία μπήκε ένα… τικ.
Η σχέση του Έντσο Μαρέσκα με την Τσέλσι δεν διέφερε σε τίποτα από αυτή των προκατόχων του με το ίδιο κλαμπ.
Ο Τόμας Τούχελ, ο Γκρέιαμ Πότερ, ο Μαουρίτσιο Ποκετίνο δεν πρόλαβαν να δεθούν με τίποτα μέσα στον σύλλογο, διότι πολύ απλά το οργανόγραμμα είναι χαοτικό.
Η Τσέλσι δεν είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος, αλλά μία δαιδαλώδης πολυεθνική, χωρίς περιθώριο για συναίσθημα.
Είναι μία ομάδα που έχει ουσιαστικά δύο ιδιοκτήτες (Τοντ Μπέλι και Behdad Eghbali’s Clearlake Capital), δύο αθλητικούς διευθυντές, μία ομάδα που το τμήμα scouting, αλλά και το ιατρικό επιτελείο έχουν πια μεγαλύτερη βαρύτητα από τον προπονητή.
Αυτοί δίνουν εντολές, αυτή ορίζουν την κατεύθυνση και ο προπονητής πρέπει να υπακούσει!
Ακούγεται οξύμωρο σε μία ομάδα που έχει κάνει μεταγραφικές επενδύσεις άνω του ενός δις τα τελευταία χρόνια, ο προπονητής να είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης, αλλά στην ουσία κάπως έτσι είναι.
Σημασία έχει η μακροπρόθεσμη στρατηγική, η δημιουργία υπεραξίας και όχι το επόμενο παιχνίδι.
Φαίνεται αυτό και από τη μεταγραφική πολιτική. Η Τσέλσι σαρώνει την αγορά για ότι ταλέντο υπάρχει στις ηλικίες 16-20, αγοράζει ότι κινείται τοις μετρητοίς, τους δίνει πολυετή συμβόλαια και περιμένει απόσβεση.
Ο προπονητής καλείται να δίνει χρόνο συμμετοχής σε όσους περισσότερους μπορεί, να κάνει σαρωτικό rotation από παιχνίδι σε παιχνίδι και μέσα σε όλα αυτά να φέρνει και αποτελέσματα.
Κάτι που στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι μη ρεαλιστικό.
Μάντσεστερ Σίτι – Τσέλσι στοίχημα
Ο Έντσο Μαρέσκα μετά από 18 μήνες αποτελεί παρελθόν από τον πάγκο της Τσέλσι και ο πιθανότερος διάδοχος του μοιάζει ο Λίαμ Ροσίνιορ της (θυγατρικής των μπλε) Στρασμπούρ.
Ένας εξελίξιμος τεχνικός που τα πηγαίνει περίφημα στην Αλσατία, μα ο οποίος για την αγγλική λογική είναι κάποιος που στην τελευταία του δουλειά στο νησί απέτυχε στη Χαλ.
Η ιδιοκτησία της Τσέλσι δεν δείχνει να θέλει προπονητές με προσωπικότητα, κύρος, όνομα και ισχυρή άποψη. Βρίσκεται σε ένα διαφορετικό μοτίβο και αυτός είναι ο λόγος που οι Λονδρέζοι έχουν μία άλλη πολύ ξεχωριστή ποδοσφαιρική φιλοσοφία, που δεν μοιάζει με αυτή των υπόλοιπων αγγλικών ομάδων που κάνουν σκληρό πρωταθλητισμό.
Μπορεί σε βάθος χρόνου, αυτή η τακτική να δικαιωθεί. Στο άμεσο μέλλον, όμως, μία θέση στην τετράδα ίσως και να αποτελεί ταβάνι για τις φιλοδοξίες ενός πανάκριβου, μα πολύ νεανικού συνόλου.
Ο Μαρέσκα κεφαλαιοποίησε τη θητεία του στην Τσέλσι και βγαίνει ενισχυμένος στην αγορά, ως πρώτο φαβορί στις στοιχηματικές για τη διάδοχη κατάσταση του Πεπ Γκουαρντιόλα, όποτε ο Καταλανός αποσυρθεί (ενδεχομένως αρκετά σύντομα).
Από την άλλη, η Τσέλσι πάει ως ακυβέρνητο καράβι στο Etihad για το ματς με τους πολίτες.
Η φυγή του Ιταλού tactician δεν πόνεσε πολύ τα αποδυτήρια, αφού οι σχέσεις του προπονητή με τους παίκτες ήταν κακές έως ανύπαρκτες.
Είναι όμως κι αυτό ένα δείγμα μιας ομάδας που λειτουργεί περισσότερο ως μηχανή, εταιρεία και λιγότερο ως ομάδα που αποτελείται από παίκτες που έχουν αναπτύξει συνεκτικούς δεσμούς με το κλαμπ, τους συμπαίκτες, τους συναγωνιστές τους.
Η Τσέλσι πάει στο Μάντσεστερ δίχως τον πιο σκληρό της μέσο, τον αναντικατάστατο Καϊσέδο και πιθανώς τον πιο επιδραστικό της παίκτη εντός κι εκτός γηπέδου, τον Μαρκ Κουκουρέγια.
Ο άσος των πολιτών έχει κατρακυλήσει σε επίπεδα 1,65 στο κουπόνι, γι’ αυτό και θα τον συνδυάσουμε μαζί με το under 4,5 γκολ που μας προσφέρεται στο δελεαστικό 2,25 από τη Novibet.
